شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر صيد را تكرار نمايد چه عمدا باشد و چه سهوا كفاره آن مكرّر مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : اما دليل تكرر كفاره در سهو اجماع و اتفاق فقهاء است . و اما وجه تكرر آن در صورت عمد اين است كه اسم صيد صادق بوده لاجرم مسبب و موجب آن كه كفاره باشد بايد ثابت گردد . سؤال طبق آيه شريفه ( 95 ) در سوره ( مائده ) كه مىفرمايد : و من عاد فينتقم اللّه ، محرمى كه صيد را اعاده نمايد شدت جرمش به حدى است كه با دادن كفاره جبران نمىشود بلكه تنها سبب تأديب وى انتقام حقتعالى است از او در قيامت ، پس دادن كفاره بىوجه است . جواب وجوب كفاره با ثبوت انتقام هيچ تهافت و تنافى ندارد و به هيچ وجه ثبوت هردو موجب اشكال و ايراد نيست زيرا جمع بين اين دو ثبوتا ممكن است ، پس وقتى در مقام اثبات ، دليلى بر نفى آن نداشتيم از التزام به آن محذورى پيش نمىآيد . سپس مىفرماين :